Από καιρό ήθελα να γράψω κάτι για τον άνθρωπο. Ο λόγος για το Σταύρο Μπένο. Το δικό μας άνθρωπο. Που άφησε ηχηρό πέρασμα ως Δήμαρχος Καλαμάτας. Και που και, ως πολιτικός, διακρίθηκε. Με επιτυχημένη αναμφίβολα θητεία και ως Υπουργός Πολιτισμού. Με αναγνωρισμένη βοήθεια και στη Μεσσηνία, στο μέτρο του δυνατού.
Και με αυτό πού ‘λεγε ο μακαρίτης ο παππούλης «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος», έκρινε σκόπιμο ν’ αποσυρθεί αξιοπρεπώς απ’ την πολιτική κονίστρα.
Είναι όμως, να το ‘χει ο άνθρωπος. Και ο Μπένος και φίλεργος είναι και πατριώτης είναι κι εύκαρπος αποδεικνύεται. Έτσι μετά την έξοδό του από τον πολιτικό στίβο, δημιούργησε την κίνηση ενεργών πολιτών με την επωνυμία «Διάζωμα», που ‘χει ως στόχο του την «καθολική προστασία των αρχαίων χώρων θέασης και ακρόασης και όπου είναι εφικτό τη χρήση τους και την ένταξή τους στην καθημερινή χρήση των πολιτών». Το θέατρο στην αρχαία Ελλάδα ήταν σχολείο.
Για όλους, μάλιστα του πολίτες, φτωχούς και πλούσιους. Γι αυτό υπήρχαν και χορηγοί. Και γι’ αυτό οι μη έχοντες έπαιρναν δωρεάν εισιτήρια. Αυτό θα πει πολιτισμός και «δια βίου παιδεία». Σήμερα θα πει ο Μπένος: «η χρηματοδότηση για την αναστήλωση των αρχαίων χώρων θέασης και ακρόασης, δηλαδή των αρχαίων θεάτρων, σταδίων, ωδείων, εκκλησιαστηρίων, περνάει από τη χορηγία των ολίγων και εχόντων στα χέρια των πολλών και γίνεται πολιτική πράξη, υπεύθυνη σοβαρή και σαφώς προσανατολισμένη.
Με γάλη η προσφορά του Μπένου και απ’ αυτή τη θέση, απ’ την οποία θεάται «με λογισμό και μ’ όνειρο», το άυριο, περισσότερο φωτοφόρο. Απ’ ότι μάλιστα, διαβάζω προγραμματίζεται μια πλατειά συμμετοχή χορηγών αλλά και απλών πολιτών για την υλοποίηση των ωραίων στόχων του σωματείου μέσα από ειδικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, «κουμπαράδες» για κάθε μνημείο ξεχωριστά.
Τελευταία επιτυχία για το «Διάζωμα» ήταν η συγχρηματοδότηση Αυτοδιοίκησης και Υπουργείου για το Αρχαίο θέατρο Διονύσου στη μεσημβρία της Ακρόπολης, που θα μπορέσει να φιλοξενήσει και 15.000 θεατές.
Ελπίζεται και περέλκει να τονιστεί, ότι ο Μπένος θα ‘χει στις προτεραιότητες του «Διαζώματος» το αρχαίο θέατρο και Εκκλησιαστήριο της Αρχαίας Μεσσήνης, που αναδεικνύεται απ’ το Θέμελη.
Στάθης Παρασκευόπουλος
Εφημερίδα Μεσσηνιακός λόγος
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009




