Έρευνα και μελέτη αποκατάστασης αρχαίου θεάτρου Πλευρώνας 14 Οκτωβρίου 2015 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ερευνητικό πρόγραμμα Επιτροπής Ερευνών του Α.Π.Θ.  ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ,ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ-ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ Επιστημονικώς υπεύθυνος: Γ. Καραδέδος, καθηγ. Α.Π.Θ, αρχιτέκτων-αρχαιολόγος Ομάδα εργασίας: Γ. Καραδέδος, Μ. Τσιλίκης-αρχιτέκτων, Ι. Βασιλειάδης, αρχιτέκτων-αναστηλωτής (MSc), Γ. Μαυρίδης-αρχιτέκτων-αναστηλωτής (MSc), Γ. Μπουγιουκλής-αρχιτέκτων- αναστηλωτής (MSc), Β. Φλεντζούρης-πολιτικός μηχανικός (MSc), Α. Τολίδης-ηλεκτρολόγος μηχανικός, Ι. Παπαγιάννη-καθηγ. Α.Π.Θ., πολιτικός μηχανικός. Το αρχαίο θέατρο της Πλευρώνας είναι ένα μικρό θέατρο με αρκετές ιδιαιτερότητες, οι οποίες οφείλονται στο γεγονός ότι στην αρχική φάση του, η οποία συμπίπτει με την ίδρυση της πόλης το 235/4 π.Χ., κατασκευάσθηκε ως βουλευτήριο και σε επόμενη φάση μετατράπηκε σε θέατρο, με την κατασκευή υποτυπώδους κτιρίου σκηνής και επιθεάτρου, για την αύξηση της χωρητικότητάς του. Η πρώτη ανασκαφική έρευνα πραγματοποιήθηκε το 1898 από τους R.  Herzog και E. Ziebarth. Νέες ανασκαφικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν μετά το 2002 στο πλαίσιο του έργου «Προστασία, έρευνα και ανάδειξη τριών αρχαίων πόλεων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας : Πλευρώνα – Οινιάδες – Πάλαιρμος», με πρόεδρο της Επιστημονικής Παρακολούθησης τον Δρ. Λ. Κολώνα. Το θέατρο σώζεται σε κακή κατάσταση διατήρησης εξ’ αιτίας: α. της λιθολόγησής του, β. της λειτουργίας μέσα σε αυτό, μετά το 1930, ασβεστοκαμίνου και γ. της ευπάθειας του τοπικού ασβεστόλιθου από τον οποίο είναι κατασκευασμένο, ο οποίος παρουσιάζει έντονη διάβρωση. Στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Έρευνα και μελέτη αποκατάστασης αρχαίων θεάτρων Οινιαδών και Πλευρώνας» του Α.Π.Θ., έγινε πλήρης ανάλυση και τεκμηρίωση του μνημείου και συντάχθηκε μελέτη αποκατάστασης-αναστήλωσης: αρχιτεκτονική, στατική, παθολογίας-συντήρησης υλικών και φωτισμού. Παρά την κακή κατάσταση διατήρησης του μνημείου, η συστηματική μελέτη του σωζόμενου υλικού επέτρεψε να σχηματισθεί μία σαφής εικόνα της μορφής και της λειτουργίας του και να επιτευχθούν οι στόχοι και οι βασικές αρχές που είχαν τεθεί για την σύνταξη της μελέτης. Βασικοί στόχοι της επέμβασης είναι: α. Η ανάδειξη των ιστορικών, αρχαιολογικών και αισθητικών αξιών του μνημείου, β. Η προστασία και συντήρηση του αυθεντικού υλικού και των κατασκευών, γ. Η βελτίωση της αναγνωσιμότητας και του διδακτικού ρόλου του για τον επισκέπτη και δ. Η δυνατότητα περιορισμένης και ελεγχόμενης πολιτιστικής χρήσης του μνημείου για επιλεγμένες σύγχρονες εκδηλώσεις και για περιορισμένο αριθμό θεατών, με τρόπο που τον υπόλοιπο χρόνο να λειτουργεί ως μνημείο. Για την εξυπηρέτηση των αναγκών αυτών των εκδηλώσεων δεν απαιτείται πρόσθετος εξοπλισμός, εκτός από την εξασφάλιση φωτισμού ασφαλείας και παροχών ρεύματος σε κατάλληλες θέσεις, με τρόπο που δεν θα βαρύνεται οπτικά ή με άλλο τρόπο το μνημείο.»